Mazenzele

Mazenzele is de naam van het dorpje waar wij wonen. Het ligt in Vlaams-Brabant (in de driehoek Brussel, Aalst, Dendermonde).

De naam 't Mazelhof - is hier vanzelfsprekend uit afgeleid. Wij wonen aan de 'Dries' van Mazenzele. Op 6 juli 1988 werd het huis op de Dries 31 in Mazenzele door ons aangekocht (oppervlakte 11 are en 10 ca).

Klik hier als je meer informatie over Mazenzele wil zien.

Het Mazelhof

    Op 4 juni 1992 werd een stuk landbouwgrond aangekocht dat juist in het verlengde ligt van de bouwgrond waar het huis op staat; bijkomende oppervlakte 41 are en 40 ca. Oorspronkelijk was het enkel de bedoeling om siereenden en ganzen te houden, maar aangezien de weide te groot was om enkel eenden, zwanen en ganzen op te houden werden in juli 1992 de eerste geitjes aangekocht, 2 lammetjes van witte melkgeiten van de kinderboederij van Jette. Al snel kwamen er ook enkele dwerggeitjes bij en zelfs een 3-tal schapen.

         

De eerste lammetjes worden geboren, de dwerggeitjes overwinterden bij mijn ouders, waar vooral mijn vader ze vertroetelde.

         

Langzaamaan werd er echter overgeschakeld op stamboekgeiten, voornamelijk witte melkgeiten ook al zat er in 't begin nog wel een Toggenburgertje tussen. In augustus 1995 werd de fokkerijbenaming - 't Mazelhof - aangevraagd en goedgekeurd. De eerste stamboekgeitjes van 't Mazelhof werden ingeschreven in 1996, Erika en Elsie van 't Mazelhof.

         

In het begin hadden we enkel een dwerggeiten bokje en gingen we met de melkgeiten naar een fokker bij de bok. Om niet te veel problemen te hebben met bokken, en eerlijk gezegd ook een beetje uit angst voor het onbekende werd er beslist om maar één ras geiten meer te houden. In mei 1998 werd dan toch de eerste dekbok aangekocht - Gerard van het Merehof (zoon van Esarifix van de Moesdonckhoeve en van Eeske 1 van het Furkenshof). Al bij al valt het nog goed mee om zelf een bok te houden. De stank waarvan zoveel gesproken wordt is enkel een probleem tijdens de dekperiode (van september tot december). Bokken hebben wel een sterk karakter en hebben ook nogal wat kracht, zodat een stevige stal wel aangewezen is. Om uitbreken te voorkomen werd er een bijkomende elektrische omheining aangelegd.

         

S
indsdien is er al heel veel veranderd en hebben we geleerd dat  er met de melk lekkere kaas kan gemaakt worden. We maken voornamelijk verse kaas voor eigen gebruik. Soms maken we ook eens kleine bollen harde kaas.

   
Jaarlijks worden er een aantal lammetjes ingeschreven in het officiële stamboek. De bedoeling is om geiten te fokken die zo goed mogelijk aan de standaard vereisten voldoen. 

Het duurde wat langer om goede resultaten op de wedstrijden te behalen, de eerste prijs die we behaalden kaapten we weg met Fran van de Biesthoekfarm, zij werd kampioen van Brabant in 1999. Sindsdien hebben we al een mooi aantal prijzen behaald, beste lam nationaal, mooiste lot nationaal, mooiste boklam nationaal, clubkampioen VHGS, provinciaal kampioen, ...

De hoofdreden waarom we geiten houden is het feit dat het zeer aangenaam is om deze lieve een intelligente dieren te verzorgen. Ook is het voor onze kinderen heel leerrijk om met dieren om te gaan en zich verbonden te voelen met een stukje natuur. De vreugde bij de geboorte van lammetjes weegt niet op tegen het verdriet wanneer er eens een geitje moet verkocht worden.


Sinds april 2001 ben ik opgenomen in het bestuur van de Vlaamse hobbyfokkers van geiten en schapen. Ik ben er verantwoordelijk voor de internet-site van de club. Neem gerust eens een kijkje op de site, of nog beter, wordt lid van de club, zo blijf je nog beter op de hoogte van het reilen en zeilen in het Belgische geiten- en schapenwereldje en kom je in contact met mensen met dezelfde passie. Naast de website verzorg ik het driemaandelijks clubtijdschriftje en zorg ik voor de public relations. Sinds begin 2006 ben ik ook secretaris van de vereniging.

Onz
e geiten worden in een gesloten stal op stro gehouden. Ze slapen elke nacht binnen, maar van zodra het weer het toelaat mogen ze overdag enkele uren buiten grazen. Hierdoor zijn ze volgens mij veel beter beschermd tegen mogelijke ziektekiemen. Door de geiten dagelijks goed te observeren kan je het snel zien wanneer er eentje niet volledig gezond meer is. Ook de uitwerpselen zeggen heel veel over de gezondheid van je dieren. Er zijn nog tal van kleine aanduidingen die je kan waarnemen en waardoor je heel snel maatregelen kan nemen om je dieren in optimale conditie te houden.

     

Voor de inrichting van de stallen heeft mijn broer Julien stalen hekken en deuren in elkaar gelast. Ik heb die dan laten galvaniseren zodat ze voor vele jaren geen onderhoud vergen. 
Ondertussen hebben we de stal helemaal vernieuwd. In 2010 hebben we de houten wanden vervangen door witte plastic sandwichpanelen van 5 cm dikte. Die platen zijn heel goed omdat ze de koude 's winters buiten houden en 's zomers blijft het koeler in de stal. De panelen zijn ook makkelijk af te wassen zodat de dieren altijd in een propere stal zitten. De melkstand met 1 plaats werd ook vervangen door een melkstand met plaats voor 3 geiten. Zo kunnen we de dieren sneller melken. Deze zomer willen we het dak vernieuwen en het een kleine meter hoger maken om de luchtcirculatie en het klimaat in de stal te verbeteren.

      

Een tiental keer per jaar nemen we deel aan wedstrijden. Om aan de wedstrijden te kunnen deelnemen hebben we een aanhangwagen laten maken waarmee we de geiten comfortabel en veilig kunnen vervoeren. Er is tevens plaats voorzien om allerhande klein materiaal in op te bergen zodat we telkens alles mee hebben om er een fijne dag van te maken. Ik heb ook nog een kleinere aanhangwagen waarmee ik maximum 3 of 4 geiten vervoer. Aangezien deze aanhangwagen kleiner is dan de andere gebruik ik die om bijvoorbeeld een aangekochte geit te gaan ophalen, of om met één of andere geit naar de bok te gaan. Beide aanhangwagens werden door een medewerker van het Federaal Voedselagentschap goedgekeurd voor het transport van dieren.

        

Op de wedstrijden is het heel leuk om telkens nieuwe mensen te ontmoeten, die je na een tijdje steeds beter leert kennen. Het is een vrij klein wereldje zodat je vaak dezelfde mensen tegenkomt. Het zijn meestal dezelfde wedstrijden waar we naartoe gaan :   de interprovinciale geitenkeuring in Molenstede, het clubkampioenschap van de Vlaamse hobbyfokkers van geiten  en schapen in Lebbeke, de wedstrijden in Herentals, in Turnhout, Alden Biesen, Wiekevorst en de landelijke wedstrijd in Grimbergen. Hieronder zie je een groepsfoto van in Grimbergen.

 


Om de dieren te beschutten tegen wind, zon of regen op de keuringen nemen we altijd tentjes mee maar we hebben ook een tent aan onze aanhangwagen. Het is een systeem met inschuifbare baren die dan aan de zijkant van onze aanhangwagen vastgemaakt worden.